feeling ko ang haba na ng previous post ko so dito naman.
habang tinatype ko to, umiiyak nanaman ako.
after so long, ngayon lang ako naging iyakin ulit.
lord naman please,
i know kung gano katibay yung faith ko
pero please wag nio naman sagarin
khit na naiinis na ko at nawawalan ng pag-asa
deep inside, sa huli, i'm still leaning on
and holding on to you.
pero papa god, ang hirap na po e
ang sakit sakit na.
hindi ko na kayang maging positive sa mga nangyayari
pinipilit ko na lang tumawa at maging masaya
pinapakita ko na lang na okay lang ako
pero sa totoo lang, hindi pa rin ako okay
and im beginning to hate myself because of it
im starting to hate myself for being stupid and pathetic all the time,
for feeling this way and thinking this way
alam ko na mali na ganito nararamdam ko
na i should look at the brighter side of things
call me selfish but this is not what i want right now
i want to have something new in my life
feeling ko, hindi ako nagmomove forward sa buhay ko
feeling ko, ganito na lang ba ko lagi.
lagi na ba kong sa huli.
and last thing, i really hate it when people pity me.
alam ko na hindi pa ko kawawa sa lagay na to. :|
and khit na i feel this way, i dont feel kawawa pa rin.
hmm, feeling ko naman narant ko na lahat
naiyak ko na din ata lahat.
sana kayanin ko pa.
iisipin ko na lang na malapit na.
hihintayin ko na lang yung araw na sasabihin ko nang
"meron na" :|