ang bilis ko naman ata magbreak down lately
pero ngayon lang ako nakapagblog ulit habang umiiyak.
i just realized na,
kahit anong pilit mong itago lahat ng lungkot na nararamdaman mo
bago matapos ang araw, bago ka matulog,
pipikit ka na lang, mararamdaman mo na lang na naiiyak ka na.
o siguro im not one to contain my emotions kaya
ang bilis nya lumabas?
o sadyang ikamamatay ko lang talaga
kapag hindi ko siya nilabas?
or maybe i just hate the feeling of being sad and depressed
thats why im desperately trying to cover it up.
akala ko okay lang ako buong araw
masaya ako na nanonood lang ng anime
pero bago matulog, makikinig na lang ako ng kanta
maiiyak nanaman ako,
maiisip ko nnman na this is not what i really want
maalala ko nnman na naghihintay nnman ako
haay, stupid negative feelings wont go away
kahit anong saya ng araw ko, hindi pa rin talaga maalis na malulungkot ako.
haaayyy, i miss college
i miss my friends, i miss our bondings, i miss our laughs
khit na malungkot ako, khit na single ako, kahit na stressed ako
hindi ko nararamdaman yun, bsta ksma ko mga kaibigan ko
for the time na magkakasma kming lahat, hindi ko na maiisip lahat ng
frustrations and disappointments ko na hanggang sa pagtulog
ang maiisip ko na lang, WHAT MADE ME HAPPY TODAY.
i long for the feeling na mssbe ko na, EPIC yung araw na to.
na maglilist ako ng thingS that made me HAPPY today.
na maglalagay ako ng benta lines na babasahin ko lang, natatawa na ko.
na makakasama ko sila buong araw, at wala kming gnwa kundi tumawa
na msya na ko ksi ksma ko lang sila.
namimiss ko na yung feeling na, mssbe ko na "SANA GANITO ULIT bukas."
SANA GANITO NA LANG LAGI.
namimiss ko na yung feeling na masaya ka lang,
na mas naooverpower ng happiness mo yung problems and frustrations mo.
na kahit may problema ka, mssbi mo pa rin na msya ka.
nakakamiss lang tlga yung feeling na masaya ka.
__ kaya ayaw ko sa bahay e, its making me more emo than ever_